บริจาค

เห็นว่า..บล็อกนี้ดี มีประโยชน์... โปรดสนับสนุนผู้ทำบล็อกได้ที่ พร้อมเพย์ 083-4616989
หรือบัญชี 002-1-70462-8 กสิกรไทย สาขาบางลำภู

อักษร 3 หมู่

อักษร 3 หมู่ หรือไตรยางศ์ มาจากคำในภาษาสันสกฤตว่า ตฺรยฺ ซึ่งแปลว่า สาม รวมกับ อํศ ซึ่งแปลว่า ส่วน

ดังนั้น ไตรยางศ์ จึงแปลรวมกันได้ว่า สามส่วน


ไตรยางศ์ก็คือ การจัดหมวดหมู่เพื่อแบ่งพยัญชนะไทยออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้


สิ่งที่เป็นที่น่าสังเกตก็คือ ในแต่ละหมวดหมู่นั้นจะมีเพียง 7 เสียงเท่ากัน อักษรต่ำคู่นั้น ปัจจุบันมีเสียงเดียวกับอักษรสูง จึงเหลือเพียงอักษรต่ำเดี่ยวที่มี 7 เสียง

อักษรสูง หมายถึง พยัญชนะที่ยังไม่ได้ผันวรรณยุกต์ แล้วมีเสียงอยู่ในระดับสูง มีทั้งหมด 11 ตัว

วิธีท่องจำง่ายๆ ผ ฝ ถ ฐ ข ฃ ศ ษ ส ห ฉ (ผี ฝาก ถุง ขาว สาร ให้ ฉัน)
[1] เสียง /ph/ มี 3 ตัวอักษร คือ ผ-พ-ภ
[2] เสียง /f/ มี 2 ตัวอักษร คือ ฝ-ฟ
[3] เสียง /th/ มี 6 ตัวอักษร คือ ฐ-ฑ-ฒ-ถ-ท-ธ
[4] เสียง /kh/ มี 5 ตัวอักษร คือ ข-ฃ-ค-ฅ-ฆ
[5] เสียง /s/ มี 4 ตัวอักษร คือ ซ-ศ-ษ-ส
[6] เสียง /h/ มี 2 ตัวอักษร คือ ห-ฮ
[7] เสียง /ch/ มี 3 ตัวอักษร คือ ฉ-ช-ฌ

อักษรกลาง หมายถึง พยัญชนะที่ยังไม่ได้ผันวรรณยุกต์ แล้วมีเสียงอยู่ในระดับกลาง มีทั้งหมด 9 ตัว วิธีท่องจำง่าย ๆ ก จ ด ต ฎ ฏ บ ป อ (ไก่ จิก เด็ก ตาย เด็ก ตาย บน ปาก โอ่ง)

[1] เสียง /k/ มี 1 ตัวอักษร คือ ก
[4] เสียง /c/ มี 1 ตัวอักษร คือ จ
[8] เสียง /d/ มี 3 ตัวอักษร คือ ฎ-ฑ-ด
[9] เสียง /t/ มี 2 ตัวอักษร คือ ฏ-ต
[12] เสียง /b/ มี 1 ตัวอักษร คือ บ
[13] เสียง /p/ มี 1 ตัวอักษร คือ ป
[21] เสียง /?/ มี 1 ตัวอักษร คือ อ

อักษรต่ำ หมายถึง พยัญชนะที่ยังไม่ได้ผันวรรณยุกต์ แล้วมีเสียงอยู่ในระดับต่ำ มีทั้งหมด 24 ตัว

ต่ำคู่ มีเสียงคู่อักษรสูง 14 ตัว พ ภ ฟ ฑ ฒ ท ธ ค ต ฆ ซ ฮ ช ฌ

ต่ำเดี่ยว (ไร้คู่) 10 ตัว วิธีท่องจำง่าย ๆ ง ญ น ย ณ ร ว ม ฬ ล (เณร โง่ วิ่ง หนี หญิง มา ยัง โรง เลี้ยง ฬา)
[11] เสียง /n/ มี 2 ตัวอักษร คือ ณ-น
[2] เสียง /ng/ มี 1 ตัวอักษร คือ ง
[3] เสียง /w/ มี 1 ตัวอักษร คือ ว
[4] เสียง /y/ มี 2 ตัวอักษร คือ ญ-ย
[5] เสียง /m/ มี 1 ตัวอักษร คือ ม
[6] เสียง /r/ มี 1 ตัวอักษร คือ ร
[7] เสียง /l/ มี 2 ตัวอักษร คือ ล-ฬ

ขอให้ดูแผนผังตัวอักษรไทยที่ผมสร้างขึ้นมา ด้านล่าง
 


จะเห็นได้ว่า แถวที่ 1 เป็นอักษรกลาง แถวที่ 2 เป็นอักษรสูง แถวที่ 3-4 เป็นอักษรต่ำคู่ แถวที่ 5 เป็นอักษรต่ำเดี่ยว




เสียงพยัญชนะไทย

พยัญชนะไทยจำนวน 44 ตัวนั้น มี 21 เสียงเท่านั้น กล่าวคือ เสียงของพยัญชนะหลายตัว มีเสียงเดียวกัน  ดังนี้

[1] เสียง /k/ มี 1 ตัวอักษร คือ ก
[2] เสียง /kh/ มี 5 ตัวอักษร คือ ข-ฃ-ค-ฅ-ฆ
[3] เสียง /ng/ มี 1 ตัวอักษร คือ ง
[4] เสียง /c/ มี 1 ตัวอักษร คือ จ
[5] เสียง /ch/ มี 3 ตัวอักษร คือ ฉ-ช-ฌ
[6] เสียง /s/ มี 4 ตัวอักษร คือ ซ-ศ-ษ-ส
[7] เสียง /y/ มี 2 ตัวอักษร คือ ญ-ย
[8] เสียง /d/ มี 3 ตัวอักษร คือ ฎ-ฑ-ด
[9] เสียง /t/ มี 2 ตัวอักษร คือ ฏ-ต
[10] เสียง /th/ มี 6 ตัวอักษร คือ ฐ-ฑ-ฒ-ถ-ท-ธ
[11] เสียง /n/ มี 2 ตัวอักษร คือ ณ-น
[12] เสียง /b/ มี 1 ตัวอักษร คือ บ
[13] เสียง /p/ มี 1 ตัวอักษร คือ ป
[14] เสียง /ph/ มี 3 ตัวอักษร คือ ผ-พ-ภ
[15] เสียง /f/ มี 2 ตัวอักษร คือ ฝ-ฟ
[16] เสียง /m/ มี 1 ตัวอักษร คือ ม
[17] เสียง /r/ มี 1 ตัวอักษร คือ ร
[18] เสียง /l/ มี 2 ตัวอักษร คือ ล-ฬ
[19] เสียง /w/ มี 1 ตัวอักษร คือ ว
[20] เสียง /h/ มี 2 ตัวอักษร คือ ห-ฮ
[21] เสียง /?/ มี 1 ตัวอักษร คือ อ

การกำหนดว่า เสียงพยัญชนะไทยมี 21 เสียงเป็นการกำหนดของนักภาษาศาสตร์  ตำราหลักภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสาร กำหนดว่า มี 20 เสียง

ที่เป็นเช่นนั้นก็เป็นเพราะว่า พระยาอุปกิตศิลปะสารเห็นว่า เสียง “อ” ไม่ใช่เป็นเสียงพยัญชนะ เป็นแต่เพียง “ทุ่น” ให้สระเกาะเท่านั้น


ในการจำเสียงพยัญชนะดังกล่าว ถ้าจำแผนผังที่ผมสร้างขึ้นมา จะทำให้จดจำได้ง่ายขึ้น ผมได้ดัดแปลงสีของแผนผัง ดังนี้ 



จะเห็นว่า พยัญชนะที่มีเสียงเดียวกัน จะอยู่ใกล้กัน  การจำตารางดังกล่าวได้ ก็สามารถทำให้ท่านจำเสียงพยัญชนะเดียวกันได้ด้วย

บางท่านอาจจะสงสัยว่า เสียงขอตัวอักษรในกลุ่มนี้ เป็นเสียงเดียวกันได้อย่างไร เพราะ อ่านแล้วดูเหมือนว่า เป็นคนละเสียงกัน

[2] เสียง /kh/ มี 5 ตัวอักษร คือ ข-ฃ-ค-ฅ-ฆ

ข-ฃ- อ่าน ขอไข่ ขอฃวต
ค-ฅ-ฆ อ่าน  คอควาย ฅอฅน คอระฆัง

เสียง “ขอ” กับ เสียง “คอ” ไม่น่าจะเป็นเสียงเดียวกัน เพราะ เป็นคนละเสียงวรรณยุกต์กัน

เสียงในกลุ่มข้างล่างนี้ก็เช่นเดียวกัน น่าจะเป็นคนละเสียงกัน

[5] เสียง /ch/ มี 3 ตัวอักษร คือ ฉ-ช-ฌ
[6] เสียง /s/ มี 4 ตัวอักษร คือ ซ-ศ-ษ-ส
[10] เสียง /th/ มี 6 ตัวอักษร คือ ฐ-ฑ-ฒ-ถ-ท-ธ
[14] เสียง /ph/ มี 3 ตัวอักษร คือ ผ-พ-ภ
[15] เสียง /f/ มี 2 ตัวอักษร คือ ฝ-ฟ
[20] เสียง /h/ มี 2 ตัวอักษร คือ ห-ฮ

ขออธิบายด้วยหลักการของทางภาษาศาสตร์ดังต่อไปนี้

ในการกำหนดว่าเสียงพยัญชนะใดเป็นเสียงเดียวกันนั้น  นักภาษาศาสตร์เขาจะดูตำแหน่งของอวัยวะในการออกเสียงว่า อยู่ในตำแหน่งเดียวกันหรือไม่ 


ขอให้ดูภาพ ด้านล่าง


ลมเมื่อออกมาจากปอด คงมีเสียง แต่ยังไม่นับเป็นเสียงในภาษา เมื่อผ่านเส้นเสียงมาแล้ว จะเริ่มเป็นเสียงในภาษา

ลมนั้น จะถูกบังคับโดยอวัยวะในการออกเสียงต่างๆ (ดูในภาพ) เสียงที่ออกมาจากปอดก็จะแตกต่างกันไป 

มนุษย์สามารถออกเสียงพยัญชนะได้เป็นร้อยๆ เสียง  แต่ในแต่ละภาษา  ผู้ใช้ภาษาจะเลือกมาเป็นเสียงในภาษาไม่มากนัก

เช่น ภาษาไทยมี 21 เสียง ภาษาอังกฤษมี 26 เสียง เป็นต้น

แล้วในการจัดเสียงพยัญชนะต่างๆ ว่า กลุ่มใดเป็นเสียงเดียวกันนั้น นักภาษาศาสตร์เขาจะ “ฟัง” เฉพาะเสียงพยัญชนะจริงๆ ไม่ใช่เสียงพยัญชนะที่ผสมสระกับวรรณยุกต์แล้ว

ตัวอย่าง

ข-ฃ- อ่าน ขอไข่ ขอฃวต
ค-ฅ-ฆ อ่าน  คอควาย ฅอฅน คอระฆัง

เสียง /ขอ/  เสียง /คอ/ นั้น เป็นเสียงที่ผสมสระ กับวรรณยุกต์ไว้แล้ว  เสียง  /kh/  จริงๆ เขาออกกันแบบนี้

ให้เราเตรียมตัวออก เสียง /ขอ/  กับเสียง /คอ/  ลองออกเสียงมาก่อนก็ได้  สัก 2-3 เที่ยว /ขอ/  /คอ/, /ขอ/  /คอ/, /ขอ/  /คอ/

ต่อไป ให้เราออกเสียงพยัญชนะอย่างเดียว  คือ เตรียมตำแหน่งของอวัยวะต่างๆ เหมือนการออกเสียง /ขอ/  /คอ/ แต่พ่นลมออกมาเฉยๆ

เสียงมันจะคล้ายๆ /ข้ะ/

จะเห็นว่า เสียง /ขอ/ กับเสียง /คอ/ เป็นเสียงเดียวกัน 





พยัญชนะบาลี-พยัญชนะไทย



ท่านที่ต้องการจำพยัญชนะไทยเพื่อการสอบเข้ารับราชการนั้น ควรจะต้องท่องจำพยัญชนะบาลีกับพยัญชนะสันสกฤตไว้ด้วย เพราะ ข้อสอบออกบ่อยมาก

ที่ต้องออกบ่อยนั้น เพราะ ภาษาไทยเรา ยืมคำมาจากภาษาบาลีกับสันสกฤตมาก ยกตัวอย่างง่ายๆ ชื่อของคนไทยที่เป็นชื่อจริงส่วนใหญ่เป็นคำภาษาบาลี-สันสกฤต

สำหรับชื่อเล่นในปัจจุบันเป็นคำยืมมาจากภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่

โปรดจำไว้ว่า ตัวอักษรที่เขียนไปว่าเป็นภาษาบาลี-สันสกฤตนั้นคือ ตัวอักษรไทย เรายืมภาษาบาลี-สันสกฤตมาเฉพาะ “เสียง” เท่านั้น

ขอยกตัวอย่างตารางตัวอักษรของภาษาบาลี-สันสกฤตอีกครั้งหนึ่ง ดังนี้


ต่อไปเป็นแผนผังตัวอักษรไทยที่ผมดัดแปลงมาจากตารางตัวอักษรของภาษาบาลี-สันสกฤต
 

จะเห็นว่า ผมพยายามรักษาตำแหน่งเดิมของตัวอักษรของภาษาบาลี-สันสกฤตไว้ ในการสอบทุกครั้ง ก่อนทำข้อสอบ ผมจะใช้เวลาทำตารางดังกล่าวก่อน โดยเขียนไว้ที่ด้านหลังของกระดาษคำถาม

ผู้ที่จะเตรียมสอบเข้ารับราชการ ควรที่จะใช้เวลาว่างๆ หัดเขียนตารางดังกล่าวไว้ให้จำขึ้นใจ เมื่อเข้าไปในสนามสอบ ท่านจะมีความมั่นใจอย่างสูง

ตัวอักษรไทยที่เป็นสีต่างกันจำนวน 3 สี นั้น ผมแบ่งตามตำราของพระยาอุปกิตศิลปสาร โดยจำแนกตามวิธีการใช้เป็น 3 พวกคือ

(๑) พยัญชนะกลาง คือพยัญชนะที่ใช้ทั่วไปทั้งไทย บาลี และสันสกฤต มี ๒๑ ตัว คือ

ก ข ค ง จ ฉ ช ต ถ ท น ป ผ พ ม ย ร ล ว ส ห

ในตารางคือตัวอักษรสีน้ำเงิน

(๒) พยัญชนะเดิม คือพยัญชนะที่ติดมาจากแบบเดิม คือบาลีกับสันสกฤต ในภาษาไทยมีใช้ไม่มาก มี ๑๓ ตัว คือ

ฆ ฌ ญ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ธ ภ ฬ ศ ษ

ในตารางคือตัวอักษรสีดำ

(๓) พยัญชนะเติม คือพยัญชนะที่ไทยคิดเพิ่มเติมขึ้น มี ๑๐ ตัว คือ

ฃ ฅ ซ ฎ ด บ ฝ ฟ อ ฮ

ในตารางคือตัวอักษรสีแดง

ถ้าท่านจำตารางดังกล่าวได้อย่างแม่นยำ เมื่อข้อสอบถามเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าว ท่านจะทำข้อสอบได้แน่ๆ